Het was meteen uitverkocht. Opnieuw. En opnieuw. De 3-in-ministofzuiger van Lakeland kwam vorig jaar op de markt en mensen wilden hem gewoon hebben. De voorraad is nu stabiel, maar het is nog steeds een van hun grootste hits.
Ik ben de stofzuigerexpert van Ideal Home. Ik test uitrusting die £ 300 kost. Ik verzwaar ze, ik duw ze, ik breek ze af. De meeste van hen zijn beesten. Dit ding? Het is goedkoop. Het kost twintig pond. Komt het overeen met de kracht van de grote honden? Nee. Maakt het uit?
Niet echt.
Ik gebruik het meer dan de £ 300-eenheden. Hij staat op mijn aanrecht. Het eet gemorste vloeistoffen. Het is het meest betrouwbare in mijn keuken geworden. Dit is waarom het na 365 dagen relevant bleef.
Het regeert de keukenvloer (en de auto)
Ik neem het overal mee naartoe. De gang, de slaapkamer, de achterbank van mijn auto. Ik heb mijn zus er zelfs een laten kopen, zodat ze het broodkruimelspoor kon verwerken dat mijn neefjes achterlaten. Ellendig. Maar waar.
Mij? Ik gebruik het voor mijn werkbladen.
Ik heb geen kinderen, maar ik ben geobsedeerd door het idee van het ongerepte keukenoppervlak. Je kent het type. TikTok opruimen. Ik schrob. Ik veeg. En ik stofzuig. Het apparaat doet drie dingen: stof zuigen, lucht blazen en dingen drogen. Het pakt haverpap op. Er komt stof tussen de tegels. Het heeft zelfs een spinnenweb uit een dode hoek achter mijn koelkast verwijderd.
Ik bezit ook de Mini Countertop-stofzuiger, specifiek voor gemorste koffie. Maar de 3-in-1 beweegt met mij mee. Het past in een lade. De stofbak van 0,2 liter is kleiner dan een koffiemok, maar kan toch absurde hoeveelheden afval bevatten.
Is het krachtig? Vergeet het. Breng het niet naar een hoogpolig tapijt. Het zal niet winnen. Het zuigt geen vloerkleed op. Het worstelt met plakkerige rommel.
Maar de hulpmiddelen? Vijf van hen. Ze klikken verder met bevredigende klikjes. Een spleetmondstuk. Een borstel. Drie blaasmondstukken.
Ik blies stof uit de sleutels van mijn laptop. Ik heb de plantageluiken afgestoft zonder een doek. Mijn buurman heeft hem geleend om een luchtbed op te pompen voor een logeerpartijtje. Heb je ooit geprobeerd een luchtbed met de mond op te blazen? Het is hard werken. Deze kleine motor heeft haar gered.
Het is het Zwitserse zakmes onder de schoonmaakdilemma’s.
De batterij is… kwetsbaar
Vind je het leuk? Ja. Weet ik dat het goedkoop plastic is, verpakt in een hype? Absoluut.
Goedkopere prijskaartjes brengen compromissen met zich mee. De mijne kwam met een leugen, geen leugen, maar optimisme. De box beloofde 15 minuten looptijd bij een oplaadtijd van 2,5 uur. Toen het nieuw was, werd het geleverd.
Nu? De cijfers krimpen.
USB-kabels verslechteren. Batterijen vervagen. Andere recensenten op de site van Lakeland klagen over hetzelfde. De looptijd wordt korter naarmate u hem vaker gebruikt. Het is inconsistent.
Vind ik het erg? Ik heb er een gewoonte van gemaakt. Gebruik het. Laad het op. Herhalen.
Het heeft een jaar gewerkt. Voor twintig pond? Wie ben ik om onsterfelijkheid te vragen van een plastic baksteen? Het duurt. Voor nu.
Dus, is dit het beste vacuüm dat je kunt kopen?
Nee.
Is dit het nuttigst?
Waarschijnlijk.
